Lise

Lise kanjer blog

veel chemo 23/01/2010

Filed under: Radboud — non-profitfilm @ 23:01

Sinds afgelopen dinsdag loopt de chemo 24 uur per dag. Verschillende stoffen in hoge doseringen. Lise ondergaat het weer flink. Iedere dag is ze wat meer misselijk, wat minder energiek en minder actief. Ze krijgt ondersteunende medicatie tegen de misselijkheid. Die helpen steeds redelijk snel voor de volgende paar uurtjes.
De verwachting is dat Lise dinsdag haar stamcellen terug krijgt. Dit is vergelijkbaar met een bloedtransfusie en zo gedaan. De oncoloog heeft verteld dat ze eind volgende week de terugslag zal krijgen van deze hele rit chemocaspers en de beenmerg depressie (als het maar een naam heeft..) die hier op volgt. Ze kan er flink ziek van worden, meer dan vorige keren.  Lise kijkt iedere dag uit naar de post en geniet volop van alles wat ze al ontvangen heeft. DANK JE WEL!

We schrijven even wat minder omdat er op dit moment niet zoveel ‘nieuws’ te schrijven is. Dit is een fase waar we samen door heen moeten. In het weekend is Alex bij Lise, doordeweeks ik. We zijn dan erg toegewijd aan Lise en wat ze wil doen. Voetjes en lijfje masseren of  op de rug kriebelen. Rond wandelen in de buggy vind Lise fijn omdat ze dan afleiding heeft en de misselijkheid niet zo voelt. Nu mag het nog, met mondkapje. Er zijn een aantal “bekenden” op de afdeling waar we dan een praatje mee maken of even naar gaan zwaaien. We lopen wat rondjes op een dag. Iedere dag komt de pedagogisch medewerkster (Maartje) langs om iets leuks met Lise te doen. Soms ook om even te kletsen over alles wat Lise mee maakt. Verder bereidt Maartje Lise voor op (nieuwe) handelingen die gedaan (gaan) worden. Lise heeft ook een schooljuf die dagelijks half uurtje komt, maar heeft hier niet altijd zin in….ze vind juf Meike veel leuker :D). Op dinsdag komen de cliniclowns. Op woensdagmiddag is er geregeld iets te doen op het theaterplein. Deze week een leuke poppenkast voorstelling. En op dinsdagmiddag kun je er huisdieren knuffelen. Lise heeft twee eerste verantwoordelijk verpleegkundigen (Dave en Roger). Zij worden zoveel mogelijk ingepland bij Lise. Beide mannen zijn vanaf de eerste week haar favorieten.

De sfeer op de afdeling is prettig. Er lopen veel medewerkers rond (dietist, mondhygienist, maatschappelijk werker, oncoloog, zaal arts, arts assistent, senior verpleegkundige, verpleegkundigen, keuken hulp, schoonmakers, receptie etc.). De afdeling is vrolijker dan je misschien zou verwachten. De situatie is zoals ie is en iedereen is daar om beter te worden. Je hebt de tijd en veel is zo relatief. Lol en lachen liggen dan dichtbij spanning, angst en verdriet. Wat me opvalt is dat veel van de oncologische kinderen zo eigenwijs en dapper zijn. Van die kleine mensjes die je overtuigend aankijken, toelachen, lol hebben. Wat een draagkracht, echt bewondering waardig. Iedere donderdagmiddag is het ‘groot’ overleg. Iedereen die er toe doet bij de behandeling zit aan tafel  (alle oncologen, chirurgen, radiologen, maar ook (kinder-) psychologen, maatschappelijk werk etc.). Een groot multidisciplinair team die samen de casuistiek bestuderen en samen afstemmen hoe het gaat en wat vervolgtraject gaat zijn. Aansluitend volgen dan gesprekken met ouders om uitkomsten te delen en toe te lichten. En zo is het toch een verhaal geworden wat je misschien een beetje meer inzicht geeft over onze dagen in het Radboud.

Advertenties